Η σημασία της εξέτασης προσυμπτωματικού ελέγχου σε αθλητές κολύμβησης.

Η σημασία της εξέτασης προσυμπτωματικού ελέγχου σε αθλητές κολύμβησης.

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά
 

Η σημασία της εξέτασης προσυμπτωματικού ελέγχου σε αθλητές κολύμβησης.

Αρθρο του Συρόπουλου Στέλιου PT-Msc Hellenic swimming federation

Η εξέταση προσυμπτωματικού ελέγχου περιγράφηκε αρχικά το 1978 για να ανιχνεύσει οποιαδήποτε καρδιαγγειακή ή μυοσκελετική κατάσταση που μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο τραυματισμού σε ένα αθλητή. Εκτελείται ετησίως από φυσικοθεραπευτές που εργάζονται σε αθλητικά σωματεία:

  • Εξασφαλίζοντας στους προπονητές ότι τα μέλη της ομάδας τους θα ξεκινήσουν με κάποιο επίπεδο υγείας και καταλληλότητας την αγωνιστική σεζόν.

  • Παρέχοντας στην ιατρική ομάδα την ευκαιρία να ανακαλύψει παθογένειες που χρήζουν θεραπεία και μπορεί να επιδεινωθούν από την αθλητική δραστηριότητα.

  • Βοηθώντας στη πρόληψη μελλοντικών τραυματισμών

Οι εξετάσεις αυτές πραγματοποιούνται βασισμένες στην υπόθεση ότι μπορούν να βελτιώσουν την απόδοση του αθλητή εντοπίζοντας δυνητικά τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου για τραυματισμό. Οι παράγοντες αυτοί μπορούν να μειώσουν τα ποσοστά τραυματισμού μέσω στρατηγικών πρόληψης. Η φυσικοθεραπευτική αξιολόγηση περιλαμβάνει ευελιξία, εύρος κίνησης, ισορροπία και σταθερότητα μέσω συγκεκριμένων τεστ που γίνονται στους αθλητές. Τα στοιχεία περιλαμβάνουν ερωτηματολόγια, νευρο-μυοσκελετικές εξετάσεις και κάποια μορφή λειτουργικών δοκιμών. Ο χρόνος εξέτασης είναι 45 λεπτά και θα πρέπει να είναι ακριβής και πρακτικός προκειμένου να εφαρμοστεί με ασφάλεια και να γίνει αποδεκτός από τους περισσότερους αθλητές.

Εκτός από την πιθανή πρόληψη τραυματισμών και βελτίωση της απόδοσης η εξέταση αυτή δίνει επιπλέον ευκαιρία στον φυσικοθεραπευτή να ξεκινήσει την επαγγελματική του σχέση με τον αθλητή. Αυτή η σχέση επιτρέπει την εκπαίδευση του αθλητή σε θέματα όπως πρόληψη τραυματισμών (σημασία ισορροπίας, ευκαμψίας, προθέρμανσης), άμεσης διαχείρισης τραυματισμών (οξεία φλεγμονή) και σωστής χρήσης του εξοπλισμού άσκησης. Επίσης δίνεται η δυνατότητα πλήρους γνώσης του παρελθόντος του αθλητή μέσα από την συζήτηση σχετικών θεμάτων δίνοντας μια εικόνα για τη σωματική, ψυχική και συναισθηματική του κατάσταση.

ΤΕΣΤ

ΠΡΟΒΛΗΜΑ

ΠΡΟΤΑΣΗ

Απαγωγή ώμου με έσω στροφή: Ο κολυμβητής είναι σε καθιστή θέση. Ο εξεταστής τον κρατάει από τους βραχίονες κάνοντας απαγωγή ώμου με κάμψη αγκώνα 90 μοίρες. Το αντιβράχιο είναι κάθετο στο επίπεδο απαγωγής προκαλώντας έσω στροφή ώμου με ανυψωμένα χέρια. Αυτό γίνεται και στους 2 ώμους ταυτόχρονα. Η γωνία που μετριέται είναι η γραμμή του βραχίονα προς την κατακόρυφη γραμμή του σώματος.

Μειωμένη τροχιά απαγωγής ώμου με έσω στροφή. Καλό εύρος τροχιάς είναι πάνω από 150 μοίρες.

Μάλαξη στους έξω στροφείς μυς και στον πλατύ ραχιαίο με ανυψωμένο το άνω άκρο. Διατάσεις ελλάσων στρογγύλου και έσω στροφέων ωμου.

Έσω - Έξω στροφή ώμου: Ο κολυμβητής σε ύπτια θέση στο κρεββάτι με απαγωγή και κάμψη ώμου 90 μοίρες. Ο εξεταστής εφαρμόζει ήπια πίεση στη πρόσθια επιφάνεια και με το άλλο χέρι περιστρέφει εσωτερικά τον ώμο στη μέγιστη τροχιά του (θέση μηδέν το αντιβράχιο κάθετα στο κρεββάτι). Στην ουδέτερη θέση ο βοηθός τοποθετεί το γωνιόμετρο με τον σταθερό βραχίονα παράλληλα με το κρεββάτι και τον κινητό βραχίονα σε ευθυγράμμιση με το αντιβράχιο ξεκινώντας από το ωλέκρανο. Το τελικό σημείο της έσω στροφής είναι αυτό που η ωμοπλάτη αρχίζει να περιστρέφεται οπίσθια. Ομοίως μετριέται και η έξω στροφή.

Μειωμένη τροχιά έσω στροφής ώμου. Απώλεια κίνησης χαρακτηρίζεται πάνω από 20 μοίρες σε σχέση με τον αντίπλευρο ώμο. Παθολογική ορίζεται η απώλεια της έσω στροφής σε συνδιασμό με την ολική περιστροφική κίνηση.

Τακτική μάλαξη στους έξω στροφείς. Διατάσεις ελλασων στρογγύλου και έσω στροφέων ώμου.

Συνδιασμένης ανοδικής κίνησης του σώματος: Ο κολυμβητής βρίσκεται σε πρυνή απλή θέση κολύμβησης. Το μέτωπο, ο θώρακας, τα ισχία, τα γόνατα και τα κάτω άκρα είναι στο πάτωμα και με επαφή του μετώπου στο δάπεδο σε αντίθεση με το πηγούνι. Ο κολυμβητής παίρνει μια στάση με το αριστερό χέρι πάνω από το δεξί (αγκώνες, καρποί, παλάμες είναι στην ευθεία και σε πλήρη έκταση). Ο καρπός είναι σε ουδέτερη θέση η οποία καθορίζεται από τη θέση των μετακαρπίων σε σχέση με την ωλένη. Στη συνέχεια οι κολυμβητές καλούνται να σηκώσουν το χέρι τους από το πάτωμα ενώ το μέτωπο, το στήθος, η λεκάνη και τα κάτω άκρα είναι σε επαφή με αυτό.Μετριέται η κάθετη απόσταση μεταξύ της βάσης των μετακαρποφαλλαγγικών αρθρώσεων του τρίτου δακτύλου και του δαπέδου σε μια βάση μετρησης με στοιχειώδη κλίμακα 1mm ή μεζούρα. Πραγματοποιούνται τρείς υπομέγιστες προσπάθειες (προθέρμανση) για εξοικείωση και ακολουθούν τρείς μέγιστες προσπάθειες με περίοδο ανάπαυσης 10sec.

Μειωμένη συνδιασμένη ανοδική κίνηση του σώματος. Κατάλληλο εύρος είναι μεταξύ 5-15 μοίρες της γωνίας μεταξύ της γραμμής του βραχίονα και του οριζοντίου επιπέδου.

Πρόγραμμα ενδυνάμωσης μυών πλάτης. Διατάσεις μυών ράχης και θώρακα, χειρισμοί χειραγώγησης αρθρώσεων. Η μυϊκή απελευθέρωση λειτουργεί μέσω των κοιλιακών, ελλάσων θωρακικού, πλατύ ραχιαίου.

Στροφής Θ.Μ.Σ.Σ: Ο κολυμβητής τοποθετείται σε γονυπετή θέση με τους αγκώνες μπροστά και σε επαφή με τα γόνατα διατηρώντας παράλληλα τους βραχίονες εμπρός. Ο εξεταστής τοποθετεί ένα κλινόμετρο (Συσκευή μέτρησης γωνιών συγκεκριμένων αρθρώσεων για τον προσδιορισμό της κίνησης), στο επίπεδο θ1-θ2. Αυτή η αρχική θέση καθορίστηκε μετά από ψηλάφιση. Ο κολυμβητής πιάνοντας τον λαιμό με το αντίστοιχο χέρι συγκρατώντας το κεφάλι του κάνει αργή στροφή της Θ.Μ.Σ.Σ χωρίς να αφήσει τους γλουτούς να βγουν από τα πόδια η να εκτείνει την Ο.Μ.Σ.Σ. Το κλινόμετρο κρατείται σταθερά ενάντια σε όλη την κίνηση της Θ.Μ.Σ.Σ

Μειωμένη στροφή Θ.Μ.Σ.Σ. Οποιαδήποτε αδυναμία εκτέλεσης αυτής της δοκιμής οδηγεί σε αποτυχία ή επανάληψή της.

Η μυϊκή απελευθέρωση λειτουργεί μέσω των κοιλιακών. Συστήνονται ασκήσεις ενδυνάμωσης κορμού.

Εκπτυξης θωρακικού κλωβού: Ο κολυμβητής είναι σε όρθια θέση. Ο εξεταστής τοποθετεί μια μετροταινία γύρω από το θωρακικό κλωβό στο ύψος του στέρνου και ζητά από τον κολυμβητή πλήρη εκπνοή – εισπνοή. Η διαφορά μεταξύ των δύο μετρήσεων είναι η βαθμολογία που καταγράφεται.

Μειωμένη έκπτυξη θωρακικού κλωβού. Μια τιμή μεγαλύτερη από 5cm είναι αποδεκτή.

Η μυϊκή απελευθέρωση λειτουργεί μέσω των κοιλιακών μυών. Συστήνονται διατάσεις εκτεινόντων θώρακα και αναπνευστικές ασκήσεις (άσκηση εισπνευστικών αναπνευστικών μυών)

Εκτεινόντων ισχίου: Ο κολυμβητής βρίσκεται σε πρυνή θέση. Ο εξεταστής τοποθετεί το κατω ακρο σε κάμψη γόνατος 90 μοίρες. Ενώ παρακολουθεί την κίνηση στη Ο.Μ.Σ.Σ λέει στον κολυμβητή να κάνει έκταση ισχίου εώς ότου υπάρχει κίνηση στην Ο.Μ.Σ.Σ. Η μέτρηση που λαμβάνεται αφορά την γωνία μεταξύ της γραμμής του άξονα του μηρού οριζόντια. 20-30 μοίρες θεωρούνται ιδανικές ενώ μικρότερες γωνίες προδιαθέτουν τραυματισμό Ο.Μ.Σ.Σ

Μειωμένη τροχιά εκτεινόντων ισχίου. 20-30 μοίρες θεωρούνται ιδανικές ενώ μικρότερες γωνίες προδιαθέτουν τραυματισμό Ο.Μ.Σ.Σ

Διατάσεις καμπτήρων ισχίου (τετρακεφάλου) Μυϊκή απελευθέρωση μέσω των καμπτήρων ισχίου (πρόσθιος μηριαίος).

Ανύψωσης κάτω άκρου: Ο κολυμβητής βρίσκεται σε ύπτια θέση. Ο εξεταστής κάνει κάμψη ισχίου με έκταση γόνατος μεχρι να γίνει αισθητό το αίσθημα διάτασης στο πίσω μέρος του ποδιού. Η γωνία που μετριέται είναι η γραμμή του ποδιού οριζόντια.

Ελλιπής ανύψωση κάτω άκρου. Καλό εύρος τροχιάς κίνησης θεωρείται πάνω από 70 μοίρες.

Διαταση απιοειδούς μυ. Διαταση ιγνυακού τένοντα. Μυϊκή απελευθέρωση μέσω των γλουτιαίων μυών

Πελματιαίας κάμψης: Ο κολυμβητής ξεκινά τη δοκιμή από ύπτια θέση. Κάνει πελματιαία κάμψη ΠΔΚ στο μέγιστο εύρος τροχιάς διασφαλίζοντας ότι τα γόνατα παραμένουν σε έκταση και τα ισχία δεν κάνουν έσω στροφή.

Ελλιπής πελματιαία κάμψη. Επιθυμητό μέτρο άνω 160 μοιρών

Διατάσεις πελματιαίων καμπτήρων, κινητοποίηση αστραγάλου

Τα αποτελέσματα των εξετάσεων αυτών θα πρέπει να χρησιμοποιούνται ως κατευθυντήριες γραμμές για την ανάπτυξη προγραμμάτων άσκησης των κολυμβητών στη στεριά.

Αρθρογραφία

  1. Lorrie Maffey, Carolyn Emery. CLINICAL COMMENTARY PHYSIOTHERAPIST DELIVERED PREPARTICIPATION EXAMINATION: RATIONALE AND EVIDENCE. NORTH AMERICAN JOURNAL OF SPORTS PHYSICAL THERAPY. 2006; (1)4:176-181.

  2. Peter Blanch, Australian Institute of Sport. Presentation given at the Australian Swimming Coaches and Teachers Association annual convention, May 1999

  3. Renato Rangel Torres, João Luiz Ellera Gomes. Measurement of Glenohumeral Internal Rotation in Asymptomatic Tennis Players and Swimmers. The American Journal of Sports Medicine,2009; (37) 5:1017-1023.

  4. James Furness, Ben Schram, Darren Corea et al. The Combined Elevation Test (CET) in Adolescent School Children: A Pilot Study. Sports 2018,(6) 64: 1-8.

  5. Stef Feijen, Kevin Kuppens, Angela Tate et al. Intra- and interrater reliability of the ‘lumbar-locked thoracic rotation test’ in competitive swimmers ages 10 through 18 years. Physical Therapy in Sport 2018, (32): 140-144.

  6. Frank J. Nugent, Thomas M. Comyns, Giles D. Warrington. Strength and Conditioning Considerations for Youth Swimmers. Strength and Conditioning Journal 2018, (40)2: 31-39.

Pin It

Sitemap - Όροι χρήσης - F.A.Q.