Η σημασία της φυσικοθεραπείας μέσω της πνευμονικής αποκατάστασης σε ασθενείς με υποθυρεοειδισμό

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

Ο υποθυρεοειδισμός είναι μια κοινή ασθένεια παγκοσμίως που προκύπτει από ακατάλληλη έκκριση θυρεοειδικών ορμονών. Το επίπεδο της θυρεοτρόπου ορμόνης (TSH) αυξάνεται ενώ τα επίπεδα της τριιωδοθυρονίνης (Τ3) και θυροξίνης (Τ4) μειώνονται(1).Το ποσοστό επικράτησής της στις γυναίκες είναι δέκα φορές μεγαλύτερο απ ότι στους άνδρες(2).Τα πιο κοινά συμπτώματα που παρουσιάζονται είναι η κόπωση, αύξηση βάρους, δύσπνοια, βραδυκαρδία, παραισθησία, μείωση τενόντιων αντανακλαστικών και κατάθλιψη(3).

Σπιρομετρία μια σημαντική εξέταση και για τον φυσικοθεραπευτή

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

Η σπιρομετρία είναι η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη μέτρηση της λειτουργίας των πνευμόνων και μετράει τους πνευμονικούς όγκους στη μονάδα του χρόνου. Είναι μια απλή και γρήγορη διαδικασία όπου ζητείται από τους ασθενείς να πάρουν μια μέγιστη εισπνοή η οποία ακολουθείται από μια δυναμική γρήγορη εκπνοή (όσο το δυνατόν πιο γρήγορα).Οι μετρήσεις περιλαμβάνουν παραμέτρους όπως ο βίαια εκπνεόμενος όγκος αέρα στο πρώτο δευτερόλεπτο, η βίαιη ζωτική χωρητικότητα (συνολικός όγκος αέρα που θα βγεί από τους πνεύμονες μετά την μέγιστη εκπνοή) και ο λόγος αυτών των δύο παραμέτρων. Ο υπολογισμός αυτού του λόγου επιτρέπει τον εντοπισμό αποφρακτικών ή περιοριστικών ελαττωμάτων αερισμού οδηγώντας στη διάγνωση αναπνευστικών παθήσεων.

Η σημασία της εξέτασης προσυμπτωματικού ελέγχου σε αθλητές κολύμβησης.

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

Η σημασία της εξέτασης προσυμπτωματικού ελέγχου σε αθλητές κολύμβησης.

Αρθρο του Συρόπουλου Στέλιου PT-Msc Hellenic swimming federation

Η εξέταση προσυμπτωματικού ελέγχου περιγράφηκε αρχικά το 1978 για να ανιχνεύσει οποιαδήποτε καρδιαγγειακή ή μυοσκελετική κατάσταση που μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο τραυματισμού σε ένα αθλητή. Εκτελείται ετησίως από φυσικοθεραπευτές που εργάζονται σε αθλητικά σωματεία:

  • Εξασφαλίζοντας στους προπονητές ότι τα μέλη της ομάδας τους θα ξεκινήσουν με κάποιο επίπεδο υγείας και καταλληλότητας την αγωνιστική σεζόν.

  • Παρέχοντας στην ιατρική ομάδα την ευκαιρία να ανακαλύψει παθογένειες που χρήζουν θεραπεία και μπορεί να επιδεινωθούν από την αθλητική δραστηριότητα.

  • Βοηθώντας στη πρόληψη μελλοντικών τραυματισμών

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

Στις 11 Μαρτίου 2020 ο παγκόσμιος οργανισμός υγείας χαρακτήρισε τον Covid-19 (κορωνοϊο) ως πανδημία. Οι κορωνοϊοι θεωρούνται μη θανατηφόρα παθογόνα για τον άνθρωπο προκαλώντας κυρίως το 15% του κρυολογήματος. Ωστόσο αυτόν τον αιώνα συναντήσαμε δύο φορές παρόμοια είδη κορωνοϊων τον SARS-COV και MERS-COV στη Κίνα το 2003 και Σαουδική Αραβία το 2012 με σοβαρή νοσηρότητα και θνησιμότητα. Επομένως το Covid-19 είναι το τρίτο είδος που έχει καταγραφεί στην ιστορία των ανθρώπων προσβάλλοντας χιλιάδες από αυτούς με υψηλή μεταδοτικότητα.

Η διακύμανση της καρδιακής συχνότητας ως εργαλείο φυσικοθεραπευτικής αξιολόγησης σε ασθενείς με χρόνιο πόνο

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

Ο πόνος είναι η κύρια αιτία αναπηρίας στη κοινωνία αλλά η ευαισθησία στον πόνο είναι διαφορετική από άτομο σε άτομο. Είναι πλέον σαφές ότι ο πόνος είναι μια συναισθηματικοκινητική συνιστώσα. Η δυσάρεστη κατάσταση που προκαλεί προειδοποιεί το άτομο να λάβει μέτρα κατά των ασθενειών διεγείρωντας τον ομοιοστατικό μηχανισμό για τις φυσιολογικές απαντήσεις που απαιτούνται για την επιβίωση του σώματος. Το αυτόνομο νευρικό σύστημα ανήκει στο περιφερικό νευρικό σύστημα που είναι υπεύθυνο για τη διατήρηση σημαντικών ζωτικών λειτουργιών όπως η πίεση του αίματος, ο καρδιακός ρυθμός, η αναπνοή και η θερμοκρασία. Οι δύο κλάδοι αυτού του συστήματος (συμπαθητικός και παρασυμπαθητικός) έχουν ανταγωνιστικές επιρροές στις περισσότερες σωματικές λειτουργίες συμβάλλοντας στην ομοιόσταση στο ανθρώπινο σώμα.

Η λειτουργία του διαφράγματος ως φράγμα για την παλινδρόμηση. Ο ρόλος της φυσικοθεραπείας.

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

Η παλινδρόμηση αντιπροσωπεύει μια από τις πιο συχνές γαστρεντερικές διαταραχές στο δυτικό κόσμο με ποσοστό εμφάνισης 10% - 20% στο γενικό πληθυσμό, επηρεάζοντας την ποιότητα ζωής. Χωρίζεται σε λαρυγγοφαρυγγική και γαστροοισοφαγική. Η λαρυγγοφαρυγγική ορίζεται ως η οπισθοδρομική ροή γαστρικών περιεχομένων του στομάχου στο λαρυγγοφάρυγγα με συμπτώματα όπως βήχας, πονόλαιμος, βραχνάδα, δυσφωνία. Η γαστροοισοφαγική προκαλείται από την παλινδρόμηση γαστρικών περιεχομένων στον οισοφάγο προκαλώντας ενοχλητικά συμπτώματα όπως καούρα και όξινη παλινδρόμηση. Σύμφωνα με τα τελευταία επιστημονικά δεδομένα υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των δύο ειδών παλινδρόμησης. Αυτά τα δύο είδη συνυπάρχουν σε ποσοστό 40% σε ασθενείς με παλινδρόμηση υπονοώντας ότι μοιράζονται την οπισθοδρόμηση ως ένα κοινό σημαντικό μηχανισμό παθογένειας.

Γεροντική άνοια – Μέθοδος Montessori - Φυσικοθεραπεία

Αξιολόγηση Χρήστη: 5 / 5

Αστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια Ενεργά

Μαζί με την αυξανόμενη γήρανση του πληθυσμού, ο αριθμός των ατόμων με διάγνωση άνοιας αυξάνεται ραγδαία. Το 2010 εκτιμάται ότι υπήρχαν 35,6 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως με άνοια, αριθμός που αναμένεται να διπλασιαστεί τα επόμενα 20 χρόνια (1). Τα συμπτώματα της άνοιας συνήθως περιλαμβάνουν απώλεια μνήμης και ικανοτήτων συλλογιστικής με αλλαγές στη διάθεση συμπεριλαμβανομένης της απάθειας – ανησυχίας (2). Η παροχή σημαντικών δραστηριοτήτων που επικεντρώνονται στις ικανότητες των ατόμων μπορεί να είναι ένας μηχανισμός μείωσης των συμπτωμάτων και βελτίωσης της ποιότητας ζωής (3). Μία προσέγγιση που πιστεύεται ότι προάγει την κοινωνική αλληλεπίδραση για άτομα με άνοια είναι οι δραστηριότητες που βασίζονται στη μέθοδο Montessori (4).

Κολύμπι, περπάτημα, ποδηλασία επηρεάζουν τον μυοσκελετικό πόνο;

Αξιολόγηση Χρήστη: 5 / 5

Αστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια Ενεργά

Το σύνδρομο μυοσκελετικού πόνου είναι μια διαδεδομένη διαταραχή χρόνιου πόνου που επηρεάζει περίπου το 85% των ασθενών στις κλινικές πόνου και το 9% στις νοσοκομειακές κλινικές. Κάποια στιγμή στη ζωή του το 85% του γενικού πληθυσμού θα παρουσιάσει μυοσκελετικό πόνο. Αποτελεί μια από τις κύριες αιτίες αναπηρίας, κόπωσης, συναισθηματικών αλλαγών, μειωμένης ποιότητας ζωής και περιορισμών στην καθημερινή ζωή. Η θεραπεία περιλαμβάνει φαρμακολογικές και μη φαρμακολογικές παρεμβάσεις όπως η φυσικοθεραπεία (ηλεκτροβελονισμός, ξηρή βελόνα, λεϊζέρ, μάλαξη, θεραπευτική άσκηση).

Η θεραπευτική άσκηση φυσικό φάρμακο στην αντιμετώπιση της ημικρανίας

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

Παθοφυσιολογία της ημικρανίας

Η ημικρανία είναι μια ανασταλτική νευροαγγειακή διαταραχή που χαρακτηρίζεται από μονομερή πονόλαιμο και ένα πλήθος νευρολογικών συμπτωμάτων όπως η υπερευαισθησία στο φώς, ήχο, μυρωδιές, ναυτία και μια ποικιλία αυτόνομων γνωστικών, συναισθηματικών και κινητικών διαταραχών. Το 16% του παγκόσμιου πληθυσμού πάσχει από ημικρανία και περίπου το 1/3 αυτών προηγείται από νευρολογικά συμπτώματα που συνδέονται με παροδική δυσλειτουργία του εγκεφαλικού φλοιού γνωστή ως αύρα. Η αύρα ενεργοποιεί το τριδυμο-αγγειακό σύστημα που αποτελείται από νευρώνες του τριδύμου νεύρου που τροφοδοτούν τα εγκεφαλικά αιμοφόρα αγγεία. Τα συμπτώματα που εμφανίζονται πριν την εμφάνιση ημικρανίας οφείλονται σε ανώμαλη νευρωνική δραστηριότητα δομών του εγκεφαλικού φλοιού. Αντίθετα η πιο πιθανή εξήγηση για τα συμπτώματα που εμφανίζονται μετά την εμφάνισή της, είναι ο βομβαρδισμός δομών του εγκεφάλου που εμπλέκονται σε αισθητήριες, συναισθηματικές και αυτόνομες λειτουργίες μέσω ενδοκρανιακών σημάτων πόνου. Οι υποθαλαμικές περιοχές ενεργοποιούνται κατά τη διάρκεια της ημικρανίας παίζοντας ρόλο στη διαμόρφωση του πόνου μέσω της ενεργοποίησης των τριδυμο-αγγειακών νευρώνων. Παράλληλα ενας μεγάλος αριθμός ενδογενών φλεγμονωδών διαμεσολαβητών απελευθερώνεται ευαισθητοποιώντας το τριδυμο-αγγειακό σύστημα προκαλώντας αλλοδυνία και μυϊκή ευαισθησία.

Ο ρόλος της θεραπευτικής άσκησης στην αλληλένδετη σχέση μεταξύ αθηροσκλήρωσης και χρόνιας οσφυαλγίας

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

Αθηροσκλήρωση και χρόνια οσφυαλγία

Η αθηροσκλήρωση είναι μια χρόνια εκφυλιστική ασθένεια που χαρακτηρίζεται από στένωση της αρτηριακής κοιλότητας λόγω εναπόθεσης λίπους και σχηματισμού αθηρωματικών πλακών. Οι αθηρωματικές πλάκες αρχίζουν να εμφανίζονται στην κοιλιακή αορτή νωρίς στην ενήλικη ζωή από την ηλικία των 20 ετών περίπου. Το 10% του πληθυσμού στις αναπτυγμένες χώρες ήδη έχει προχωρημένες βλάβες (αθηρωματικές πλάκες) στη κοιλιακή αορτή. Η πιο ραγδαία αύξηση των πολύπλοκων αλλοιώσεων εμφανίζεται μεταξύ 44-64 ετών. Οι βλάβες συσσωρεύονται γύρω από τις οπές των αρτηριών διακλάδωσης. Η οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης τροφοδοτείται από αυτές τις αρτηρίες διακλάδωσης και μπορεί να υποστεί βλάβη αν υπάρξει παρεμπόδιση λόγω αθηροσκλήρωσης. Επιπλέον στους οσφυϊκούς σπονδύλους αυτές οι αρτηρίες τροφοδοτούν περιβάλλοντες δομές όπως μεσοσπονδύλιοι δίσκοι, νευρικές ρίζες και παρασπονδυλικοί μύες.

Σελίδα 1 από 4

Sitemap - Όροι χρήσης - F.A.Q.