Η επίδραση της καρδιοαγγειακής φυσικοθεραπείας στη βελτίωση της ακοής

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

Ο επιπολασμός της εξασθένησης ακοής διπλασιάζεται σε κάθε δεκαετία της ηλικίας. Το 4,6% ατόμων με κάποιο είδος απώλειας ακοής είναι ηλικίας 18-44 ετών, το 14% μέσης ηλικίας (45-64) και το 54% (άνω των 65 ετών). Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι η ακοή σχετίζεται με φτωχή σωματική δραστηριότητα. Διάφορες παθολογικές αιτίες απόρροια της έλλειψης άσκησης μπορούν να αποτελέσουν θεμέλιο για ακουστική βλάβη. Τα συμπτώματα απώλειας ακοής είναι ισχυρά σε πολλαπλούς παράγοντες που σχετίζονται με καρδιοαγγειακές παθήσεις όπως η νόσος των στεφανιαίων αρτηριών, στηθάγχη, έμφραγμα μυοκαρδίου, υπέρταση.

Επαγόμενη από άσκηση βρογχοσυστολή (ασκησιογενές άσθμα)

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

Θεωρείται η ανταγωνιστική κολύμβηση προδιαθεσικός παράγοντας; Ποιός ο τρόπος αντιμετώπισής του;

Η επαγόμενη από άσκηση βρογχοσυστολή περιγράφει τη μεταβατική στένωση των αεραγωγών μετά από άσκηση, ένα φαινόμενο που εμφανίζεται συχνά στους αθλητές αντοχής όπως είναι οι κολυμβητές οι οποίοι μπορεί να μην έχουν διάγνωση άσθματος ακόμη και αν έχουν κάποια αναπνευστικά συμπτώματα. Το ασκησιογενές άσθμα όπως αναφέρεται στην καθομιλουμένη είναι μια ξεχωριστή μορφή υπεραντιδραστικότητας των αεραγωγών που ορίζεται ως η τάση τους να συστέλλονται πιο εύκολα και περισσότερο ισχυρότερα από τους φυσιολογικούς ως απάντηση σε μια μεγάλη ποικιλία βρογχοσυσπαστικών ερεθισμάτων.

Αναπνευστική Άσκηση και Εγκεφαλικό Επεισόδιο

Αξιολόγηση Χρήστη: 5 / 5

Αστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια Ενεργά

Το εγκεφαλικό επεισόδιο είναι η δεύτερη παγκόσμια αιτία θανάτου και αναπηρίας. Η αδυναμία μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο λόγω έλλειψης δημιουργίας φυσιολογικής ποσότητας δύναμης επηρεάζει όχι μόνο τους μύες των άνω και κάτω άκρων αλλά και εκείνους του αναπνευστικού συστήματος. Οι ασθενείς παρουσιάζουν μειωμένη εθελούσια δύναμη και αντοχή των αναπνευστικών μυών καθώς και μεταβαλλόμενη κίνηση του θωρακικού κλωβού. Παρατηρείται μείωση του μέγιστου εκούσιου αερισμού με εμφάνιση περιοριστικού προτύπου αναπνοής. Υπάρχει μια τροποποίηση της διαφραγματικής κίνησης με υψηλότερη θέση του ημιδιαφράγματος η οποία σχετίζεται με μείωση της διαφραγματικής πίεσης κατά την αυθόρμητη αναπνοή και υπεραερισμό.

H χρησιμότητα της πνευμονικής αποκατάστασης σε ασθενείς με νόσο Πάρκινσον

Αξιολόγηση Χρήστη: 5 / 5

Αστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια Ενεργά

Η νόσο πάρκινσον είναι μια κοινή προοδευτική νευροεκφυλιστική διαταραχή που επηρεάζει περίπου δέκα εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Οι ασθενείς παρουσιάζουν κινητικές, γνωστικές, συμπεριφορικές και αισθητικές επιπλοκές. Η δυσκαμψία, ο τρόμος και η αδυναμία επηρεάζουν τους ανώτερους αεραγωγούς και τη μυϊκή αναπνευστική αντλία δημιουργώντας αναπνευστική δυσλειτουργία που αποτελεί κοινή αιτία θανάτου. Τα μοντέλα αναπνευστικής δυσλειτουργίας περιλαμβάνουν δευτερογενείς περιοριστικές αλλαγές λόγω ακαμψίας του θώρακα και τυπικά συμπτώματα δύσπνοιας και υπνηλίας κατά τη διάρκεια της ημέρας λόγω υποξίας και οξέως συριγμού. Μείωση πνευμονικών όγκων εμφανίζεται λόγω κυφοσκολίωσης και απόφραξη ανώτερων αεραγωγών με υποφωνία. Παρατηρείται μη φυσιολογικός έλεγχος της αναπνοής ο οποίος οδηγεί σε μειωμένη αντίληψη της δύσπνοιας. Αυτό συμβαίνει διότι η εξέλιξη της νόσου περιορίζει την ανοχή του ασθενούς στην άσκηση τοποθετώντας τα αναπνευστικά προβλήματα σε δεύτερη μοίρα.

Η συμβολή της αναπνευστικής φυσικοθεραπείας στην αντιμετώπιση του οξύ και χρόνιου πόνου

Αξιολόγηση Χρήστη: 5 / 5

Αστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια Ενεργά

Η αναπνευστική φυσικοθεραπεία περιλαμβάνει τεχνικές βαθιάς και αργής αναπνοής που χρησιμοποιούνται σε μια ποικιλία ασθενειών όπως η υπέρταση και οι πνευμονικές ασθένειες. Όσον αφορά τα σύνδρομα οξέως ή χρόνιου πόνου οι τεχνικές αυτές ενσωματώνονται με πολλούς τρόπους σε προσεγγίσεις θεραπείας. Στην Ιατρική ο έλεγχος, η συχνότητα και το βάθος της αναπνοής προτείνεται ως μια συμπληρωματική προσέγγιση την οποία μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι ασθενείς για αυτοδιαχείριση του πόνου. Ειδικά για τον έλεγχο του πόνου η αργή βαθιά αναπνοή με ρυθμό χρησιμοποιείται συνήθως στη κλινική και νοσοκομειακή περίθαλψη για ασθενείς με πόνο.

Η Επίδραση της πνευμονικής αποκατάστασης στην αναπνευστική λειτουργία παιδιών και εφήβων με άσθμα

Αξιολόγηση Χρήστη: 5 / 5

Αστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια Ενεργά

Το άσθμα αποτελεί ένα κύριο πρόβλημα της δημόσιας υγείας. Επηρεάζει περίπου το 8-10% του πληθυσμού και είναι παρών στο 18% παιδιών ηλικίας κάτω από 12 ετών. Χαρακτηρίζεται από φλεγμονή των αεραγωγών. Όσο πιο σοβαρή είναι η ασθένεια και λιγότερο ελέγχεται, τόσο υψηλότερα τα συμπτώματά της όπως απόφραξη των αεραγωγών, βρογχική αντιδραστικότητα (τάση του τραχειοβρογχικού δέντρου να αντιδρά εμφανίζοντας βρογχόσπασμο σε μια σειρά μη αλλεργιογόνων ερεθισμάτων όπως η εισπνοή κρύου αέρα), δύσπνοια, συριγμός και κόπωση. Η απόφραξη των αεραγωγών παρεμποδίζει την είσοδο του αέρα μέσα στους πνεύμονες κατά την εισπνοή αυξάνοντας το φορτίο στους αναπνευστικούς μύες. Η αυξημένη αντίσταση των αεραγωγών λόγω της απόφραξης διαταράσσει την φυσιολογική αναπνευστική απόκριση κατά τη διάρκεια της σωματικής άσκησης οδηγώντας σε δύσπνοια. Το βρογχικό άσθμα προκαλεί φλεγμονή των βρόγχων και αυξημένη συσταλτικότητα των λείων μυϊκών ινών. Αυτή η φλεγμονή ελέγχεται ανεπαρκώς παρά τις μεγάλες δόσεις κορτικοστεροειδών που δίνονται στην προεφηβική ηλικία. Επομένως αυξάνεται η ανάγκη μιας εναλλακτικής αποτελεσματικής φυσικής θεραπείας.

Τραυματισμός πρόσθιου χιαστού συνδέσμου και βραχυχρόνια υπομέγιστη άσκηση

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά

Ο πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος είναι ο πιο συνηθισμένος τραυματισμός συνδέσμου στο γόνατο. Κατόπιν αυτού του τραυματισμού αυξάνεται ο κίνδυνος μελλοντικών κοινών προβλημάτων με τη μορφή λειτουργικών περιορισμών και αλλοιώσεων της άρθρωσης. Δευτερεύουσες επιδράσεις περιλαμβάνουν ελαττωματική νευρομυϊκή λειτουργία με μειωμένη αντοχή, λειτουργική απόδοση, διαφορετικό πρότυπο κίνησης και εξασθένηση του ορθοστατικού ελέγχου τόσο μετά από οξύ ή χρόνιο τραυματισμό του συνδέσμου όσο και μετά την ανασυγκρότησή του. Οι ασθενείς αυτοί αν και λειτουργούν καλά κατά τη διάρκεια της καθημερινής ζωής έχουν μειωμένη ικανότητα να διατηρήσουν ισορροπία ρίχνοντας βάρος στο τραυματισμένο πόδι σε απαιτητικές καταστάσεις ενώ είναι κουρασμένοι. Αυτό σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο περαιτέρω τραυματισμών. Η κόπωση προκαλείται από ένα συνδυασμό διαφορετικών φυσιολογικών μηχανισμών που εμφανίζονται τόσο στο κεντρικό όσο και στο περιφερικό σύστημα επηρεάζοντας τις προσκείμενες νευρομυϊκές οδούς και εκφράζεται ως έλλειψη ιδιοδεκτικότητας. Έτσι η μυϊκή κόπωση οδηγεί σε μείωση της απόδοσης για εργασία η οποία μπορεί να έχει επίδραση στον ορθοστατικό έλεγχο.

Αερόβια άσκηση και σύνδρομο GBS

Αξιολόγηση Χρήστη: 5 / 5

Αστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια Ενεργά

Το σύνδρομο GBS είναι μια οξεία, φλεγμονώδης μεταλοιμώδη αυτοάνοση πολυνευροπάθεια που προκαλεί απομυελίνωση των περιφερικών νεύρων του αυτόνομου νευρικού συστήματος. Η απομυελίνωση στους νευράξονες των περιφερικών νεύρων καταλήγει σε συμμετρική παράλυση των κινήσεων η οποία ξεκινά από τα κάτω άκρα και ανεβαίνει προοδευτικά προς τα επάνω προκαλώντας μυρμήγκιασμα, καυσαλγία και ασφυξία. Η μυϊκή αδυναμία και οι αλλαγές στην αισθητικότητα επηρεάζουν την ισορροπία, τη στάση σώματος, την κινητικότητα των αρθρώσεων και τη βάδιση. Η παράλυση των μυών του προσώπου στο 50% της πλειονότητάς τους αυξάνει το ρίσκο της αναπνευστικής ανεπάρκειας. Το 40% των ασθενών αυτών παρουσιάζουν αναπνευστική δυσχέρεια. Αυτό οφείλεται στην εμπλοκή των νεύρων που νευρώνουν τους μύες του θώρακα καθώς και του φρενικού νεύρου προκαλώντας παράλυση των εισπνευστικών μυών και του διαφράγματος.

Άσκηση αναπνευστικών μυών και χρόνιος πόνος στον αυχένα

Αξιολόγηση Χρήστη: 5 / 5

Αστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια ΕνεργάΑστέρια Ενεργά

O πόνος στον αυχένα είναι μια απο τις κύριες αιτίες αναπηρίας παγκοσμίως. Μέχρι στιγμής έχει θεωρηθεί ως μυοσκελετική παθολογική κατάσταση. Αν και είναι κατα κύριο λόγο ένα πρόβλημα του νευρο-μυοσκελετικού συστήματος η στενή ανατομική σύνδεση της αυχενικής με τη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης οδηγεί στην διαπίστωση ότι ο πόνος στον αυχένα δημιουργεί αλλαγές σε αυτές τις περιοχές με αντίκτυπο στην αναπνευστική λειτουργία. Η μυϊκή δύναμη, η στάση κεφαλής και η ιδιοδεκτικότητα επηρεάζονται σε αυτους τους ασθενείς ενώ ψυχολογικές καταστάσεις όπως άγχος, κατάθλιψη, κινησιοφοβία οδηγούν σε αποφυγή των κινήσεων συμβάλλοντας σε δυσλειτουργία των αυχενικών μυών και μεταβολές στη μηχανική του θωρακικού κλωβού. Η ένταση του πόνου σχετίζεται με τη δύναμη των αναπνευστικών μυών ενώ η δύναμη των αυχενικών μυών αποτελεί σημαντικό προγνωστικό παράγοντα αδυναμίας της αναπνευστικής λειτουργίας. Όλοι αυτοί οι παράμετροι έχουν τη δική τους συμβολή στην ανάπτυξη αναπνευστικής δυσλειτουργίας.

Sitemap - Όροι χρήσης - F.A.Q.